Onder het motto: de kunstenaar kan je het best begrijpen door in zijn hoofd en praktijk te duiken, registreerde ik zes dagen lang wie ik ontmoette (met wie ik sprak), waar ik geweest ben, en hoe laat ik opstond.

Behalve de inzichten over Kawara's werk, hield ik er ook een stempel en elke dag inktvingers aan over.